است ، چشمهايش به گودى رفته و رويش سياه و در غل و زنجير است . در پيشانى اش نوشته شده است آيس من رحمةالله يعنى اين فرد از رحمت خدا مأيوس است و بايد به جهنم برود . بعد از اين رسوائى خطاب مىشود : اين از طرف حق خيانتكار است . خيانت به خدا و رسول الله كرده است . چرا او خيانتكار است ؟ زيرا او توانايى گره گشائى از كار مردم را داشت امّا گره اى را نگشود و مى توانست خدمتى به جامعه بكند اما نكرد ، بعد خطاب مىشود : او را به جهنم بيندازيد . اين روايت به معلمين مى گويد : آقا ! قبل از حضور در كلاس ، مطالعه كن ؛ با خنده و قصّه بچه را سرگرم نكن ، اگر توانائى تدريس ندارى ، كنار برو . مواظب باش كه دير به كلاس نروى ، بيشتر درس بده نسبت به بچه هاى ديگران بى تفاوت نباش و دلت براى آنها بتپد . اگر مى بينى دانش آموزى آينده ى روشنى ندارد و مردود خواهد شد ، روى او كار كن ، او را به خانه ببر يا در خانه اش به او كمك كن . اين وظيفه است ، نظير نماز خواندن كه واجب است . اگر گفتى به من چه ؟ و روى دانش آموز ضعيف كار نكردى و بى تفاوتى در كارت آمد و اگر فقط به دنبال اين حقوق ناچيز بودى ، مصداق خسر الدنيا و الاخره خواهى بود . معلم بايد قدر و منزلت خود را بداند . با بچه ها خوب كار كند ، با كلماتى نظير عزيزم ، جانم و با قيافه اى سازنده براى بچه ها . در عين اينكه ابّهت